Czarujący ambasador Stalina. Intelektualne szpagaty Iwana Majskiego

Czarujący ambasador Stalina. Intelektualne szpagaty Iwana Majskiego

Dodano: 
Podpisanie układu Sikorski-Majski w Londynie, 1941 r. Z lewej strony stołu siedzi premier RP gen. Władysław Sikorski, z prawej strony ambasador ZSRR Iwan Majski. Pomiędzy nimi premier Wlk. Brytanii Winston Churchill.
Podpisanie układu Sikorski-Majski w Londynie, 1941 r. Z lewej strony stołu siedzi premier RP gen. Władysław Sikorski, z prawej strony ambasador ZSRR Iwan Majski. Pomiędzy nimi premier Wlk. Brytanii Winston Churchill. Źródło: ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego
Otwierały się dla niego nie tylko najważniejsze gabinety polityczne, ale i salony literackie oraz artystyczne. O jego względy konkurowali wielcy pisarze, Bernard Shaw i H.G. Wells. Ekspresjonista Oskar Kokoschka malował jego portret, a czołowy ówczesny rzeźbiarz Jacob Epstein rzeźbił jego popiersie. Iwan Majski, jeden z najważniejszych stalinowskich dyplomatów, potrafi uwodzić także długo po śmierci, świetnym stylem w jakim napisał swoje dzienniki.

Autora „Dzienników Majskiego” Polacy kojarzą przede wszystkim z układu Sikorski-Majski z 1941 roku, kiedy sytuacja geopolityczna i los polskich żołnierzy w ZSRR przymusiły nasze władze emigracyjne do puszczenia w niepamięć najazdu z września 1939 roku (o Katyniu wówczas jeszcze nie wiedziano).

Lecz Iwan Majski przez dziesięć lat, od 1933 do 1943 roku, był nie tylko radzieckim ambasadorem w Wielkiej Brytanii, ale i trwałym elementem londyńskiego hajlajfu, a zarazem upartym sowieckim propagandzistą.

Źródło: Wprost